کوئست کرمان

سلام به همه دوستان

همانطور که میدونید من به همراه 3 نفر دیگه از دوستان برای in service کنفرانس مالزی 5 روز زودتر، وارد محل برگزاری کنفرانس شدیم و از ساعت 9 صبح اولین جلسه ما که حدود 120 نفر بودیم تشکیل شد. بیشتر زمان ما در این 5 روز صرف ایجاد ارتباط و هماهنگی با بقیه اعضا گروه که از کشورهای مالزی، سنگاپور، تایوان، امارات، سوریه، سودان، مالزی و ... بودند شد. جالبه بدونید علاوه بر اینکه که خیلی از لیدرهای کشورهای دیگه به عنوان in service حضور داشتند، اغلب جمعیت تیم، نتورکر هایی بودند که تازه با این کار آشنا شده بودند.

برنامه ما این بود که برای یک هفته کار و سرویس رسانی بدون وقفه آماده بشیم و به همین دلیل برنامه کار رو طوری چیدیم که بتویم در طول چند روز کنفرانس تا آونجا که میتونیم خوش بگذرونیم و از کارمون لذت ببریم. خوشبختانه تمام افراد گروه با روال ایجاد تعهد کاری برای خودشون آشنا بودند و با اطلاع از اینکه قرار است در طی 10 روز آینده فقط شبی 1 یا 2 ساعت بخوابیم کار رو شروع کردیم.

من اونجا نمونه کوچیکی از کار تیمی رو تجربه کردم. با این وجود که حتی زبون هم را خیلی خوب نمیفهمیدیم – ما انگلیسی رو به لهجه فارسی حرف میزنیم، مالزیاییها  انگلیسی رو به لهجه مالزیایی حرف میزنن، هندی ها انگلیسی رو به لهجه هندی حرف میزنن و ... – اما هر کسی سر تعهد خودش بود و لازم نبود کسی، ما زو چک کنه. هر کسی به هر دلیلی میخواست حتی برای چند دقیقه از پست خودش فاصله بگیره فقط به بقیه رفت و آمدش رو اطلا میداد و بقیه خود به خود جای خالی اون رو پر میکردند. خوبی اون تیم این بود که همه میدونستیم چرا اونجا هستیم و همه به انتخاب خودمون اومده بودیم پس لازم نبود کسی به ما انرژی بده یا دائم برای انجام کارها هولمون بده یا بخواد دائم تعهداتمونو یادآوری کنه یا هدف از حضورمون رو برامون تکرار کنه.

البته با وجود اینکه اگر تیم ما برنامه ریزی دقیقی داشت هر کسی میتونست حد اقل تا روزی 8 ساعت استراحت کنه یا به کارای خودش برسه یا با مجموعش باشه یا از کنفراس استفاده کنه به نظر من موضوع مهم اینه تلاش گروه همیشه نقصان ها رو میپوشاند و الآن هیچ کدوم از اعضا اون تیم فکر این نیستند که به جای روزی 8 ساعت روزی 2 ساعت استراحت کردند بلکه به این فکرند که در طی زمانی که تعیین شده بود به هدفشون رسیدند.

 و مهمتر از اون تجربه ای که ما اونجا داشتیم این بود که میشه برای حداقل 10 روز، روزی 2 ساعت خوابید و تمام مدت برای تعهد و هدف تلاش کرد. یعنی کسانی که تجربه in service بودن رو کسب میکنند حد اقل یک بار تجربه درخدمت تعهد و هدف بودن را خواهند داشت و علاوه بر اینکه میتونن اون تجربه رو تو زندگیشون استفاده کنن، میتونن به دیگران هم برای کسب چنین تجربه ای برای رسیدن به هدفاشون کمک کنند.

اما مسئله جالب دیگری هم وجود داشت. شب اول VJ به همراه بعضی از مدیران شرکت برای دیدار با تیم in service به ما پیوست و مسئله بسیار مهم اینه که تغریبا VJ همه 120 نفر رو البته به غیر از 3 تا ایرانی دیگه، به اسم میشناخت و از وضعیت مجموعه هاشون تغریبا خبر داشت. من اون شب تازه فهمیدم که مشکل کار ما ایرانی ها کجاست. مشکل اصلی اینه که با وجود اینکه حدودد دو سوم نتورک QI ایرانی است اما مدیران شرکت فقط دو سه نفر از ایرانیها رو میشناسند و از روال کار در ایران خبر ندارند و برای همین بعضی از مشکلات تو ایران وجود داره که در کشورهای دیگه وجود نداره. من از اون شب خیلی فکر کردم و به این نتیجه رسیدم که ریشه اغلب مشکلات حتی مسئله قانونی بودن کار، محصول مخصوص ایران، ضرب سمبلهای ایرانی، ارسال محصولات به داخل ایران – که الآن توسط لیدر ها به خوبی انجام میشه – و ... همه و همه به دلیل وجود نداشتن یک ارتباط مستحکم بین ایرانیها و شرکت QI است. بنابراین تصمیم گرفتم در تمام برنامه های QI شرکت کنم تا بتونم هر بار این ارتباط رو کمی قوی تر کنم و به همه شما قول میدم روزی که VJ 100 نفر از لیدرهای فعال ایرانی رو بشناسه اون روز نتورک ایران و قدرت نتورکرهای ایرانی رو هم متوجه میشه و اون موقع اغلب مسائل و مشکلات ما حل خواهد شد و به همه لیدرهای ایرانی پیشنهاد میکنم نه برای یادگیری و کسب اطلاعات جدید بلکه فقط برای برقراری این ارتباط در تمامی برنامه های QI شرکت کنند،

دوستان میتونند با ایمل زدن به آدرس زیر در گروه من عضو بشوند:

ourbignetworkfamily-subscribe@yahoogroups.com

http://finance.groups.yahoo.com/group/ourbignetworkfamily

با تشکر از مهراب عزیز